Scaaaary Stories

Hindi ko mawari kung bakit sa bawat umpukan eh nadadawit ang mga kwentong kababalaghan na sinusundan ng mga tanong na "totoo ba iyan?" at natatapos sa mga nakataas na balahibo sa tiyan....pero bakit nga ba tayo mahilig sa mga kwentong katatakutan? *natutuwa ako at nakagawa ako ng rhyme* =)

Mas mahilig ang mga kabataan sa mga kwentong katatakutan, at ito ang pinakagusto nilang marinig na kwento sa akin na talaga namang iniiwasan ko. Hindi kasi ako ganoon kakomportable na magkwento ng mga ghost stories dahil ako ang unang natatakot dito. Kapag nagkukuwento ako ng mga nakakatakot eh hindi ko maiwasang magkaroon ng goosebumps at sa edad kong ito eh hirap akong aminin na sa pagkakataong natakot ako eh gusto ko na lang tumakbo sa kama ko at magtalakbong na para bang hinahabol ng sanlibong tipaklong...oo.. takot ako sa tipaklong. Takot ako sa insekto at sa mga reptiles pero ag ipaliwanag kung bakit eh malamang sa mga susunod na pagkakataon na lang.

Balik sa ghost stories. Hindi ko pa rin maipaliwanag kung bakit napaka-in demand nito sa mga Pilipino lalo na sa mga kabataan na para bang addicted na sila rito. Naalala ko tuloy nung highschool kami eh sobrang naging sikat ang mga libro tungkol sa mga ghost stories ng kung sinu-sino at talaga namang andaming kopya ang nabenta nito at sa sobrang dami eh nagkaroon ito ng volumes 1 hanggang infinity na sa totoo lang eh ni isang volume eh hindi ko natapos dahil ayoko na itong tapusin. May lingering effect kasi ang mga ghost story books na para bang kahit ilang araw na ang lumipas eh inuukilkil pa rin nito ang utak mo at pinapaalala yung duguang kamay na humawak sa paa, mga pulang matang nakadungaw sa bintana at mga ummm... wag na nga. Basta ayokong magbasa ng ghost stories dahil kumakabog talaga ang dibdib ko sa tuwing makakabasa ako ng nakakatakot na kwento (paalala: sa mga nakakatakot lang dahil pag di nakakatakot eh naiinis naman ako).

Ayoko sa mga kwentong kababalaghan. Kahit na sabihing natutuwa ang isip ko sa mga kwentong umaaliw sa malikot kong imahinasyon eh pagtapos ng magagandang ideya ay napapalitan ito ng katakut-takot na pag-iisip na paano kung maging multo ako o kung multo na pala talaga ako tulad ng nangyari sa isang pelikula ni Nicole Kidman. May multo nga kaya at may multo kaya sa tabi ko?!?!

Isa rin naman akong bata na naaliw sa mga kababalaghan. Sa isang pagkakataon ng elementary life ko eh niyakap ko pa ang isang riual na ginagamit upang tumawag sa mga kaluluwang naliligaw. Ang tangi mong kailangan ay dalawang matulis na bagay na iyong pagdurugtungin na para bang pagdurugtong mo sa dalawang mundo, ang kalalabasan: SPIRIT OF THE BALLPEN. Cool. agandang gamitin ang panda, yung may butas ang pwet. Malalaman mo ang sagot sa pag-angat, pagbaba, pagtagilid at hindi nito paggalaw. Alam kong kakornihan at pwede kaming sabitan ng medal for BEST in KSP. Hindi ko alam kung epekto yun ng paso namin sa champorado o kabag na dulot ng panis na spaghetti pero isa iyon sa mga bisyo na aking kinasadlakan at pinangako na hindi na babalikan.

Ayoko sa mga ghost stories. Pakiramdam ko kasi eh hindi ito kailangan sa buhay. Kahit na minsan eh may mga pangyayaring nakakatakot at hindi maipaliwanag e mas gusto kong hayaan na lang ito at wag nang bigyan ng sobrang pansin. Kung kailangan man ng tulong ng mga nasabing kaluluwa sigurado akong hindi ako ang taong makapagbibigay ng tulong na iyon.

Nakakaaliw isipin na lahat tayo eh naaliw sa mga kwentong katatakutan, kinakabahan sa mga ghost stories na mga nakasulat sa aklat pero sa bawat aklat na tayo ang bida eh pihadong isa lang ang ending...kung anuman ang paraan ng pagtatapos eh isa pa rin ang kahihinatnan. Lahat tayo eh posibleng maging parte ng mga susunod na huntahan tungkol sa mga multo at ligaw na kaluluwa, pwede ring tumawid tayo sa kabilang mundo at matawag ng mga batang may hawak ng magkahugpong na bolpen o pwedeng makasama na rin natin ang ating Tagapaglikha pero wala pa ring nakakaalam, wala pa ring may kasiguraduhan ng kahihinatnan.

Lahat tayo ay aalis...isa-isa...pwedeng may kasabay pero ang aral na iiwan ng ating kwento... tayo lang ang makakapagtakda...

Ako si Billie, kung minsa'y nananakot at natatakot....blogging.

Relihiyoso nga ba si Juan?

"Humayo kayo at magparami"

Isang pamosong linya mula sa bibliya na ginawang batayan ng mga Pilipino sa kanilang uri ng pamumuhay at ang resulta: OVERPOPULATION. Ayon sa National Statistics Office o NSO, mayroong apat na sanggol ang ipinanganganak kada araw at isa lamang ang binabawian ng buhay dito sa bansa. Sa ganitong kalagayan ay lumobo ang populasyon ng Pilipinas mula mahigit 88 milyon noong 2008 hanggang tinatayang 92 milyon sa pagtatapos ng nakaraang taon. Hindi maitatanggi na masyadong mabilis ang pagdami ng mga Pilipino at ang mabilis na pagtaas ng populasyon ay nagdudulot ng krimen, prostitusyon at kagutuman sa buong kapuluan. Bilang tugon sa nasabing suliranin ng bansa ay naghain ng panukalang batas na itatago natin sa pangalang RH bill o Reproductive Health Bill na isang bill para sa reproductive health...uhh..

Ilan sa probisyong maipapatupad sa pagkakataong maisabatas ang RH bill ay ang pagiging available ng mga artificial contraceptives tulad ng condom sa mga mas accessible na pamilihan tulad ng sari-sari store na hanggang sa ngayon eh napapangiti pa rin ako sa ideyang ito dahil naisip ko na parang binebenta itong parang candy:
Boy: Ate pabili ng condom...
Tindera: Ilan?
Boy: Isa lang po...
Tindera: (iaabot ang binili)
Boy: ay! hindi po ito, yung ribbed po
Tindera: Wala na kami nung ribbed, regular lang. Anong flavor ba?
Boy: Sige po ok na iyon basta choco o mint flavor po.
Tindera: (inabot ang condom at tanggap ng bayad)
Boy: (umalis ng nakangiti..)

Isa pa sa probisyon nito ay ang pagsama sa curriculum ng sex education. Sa totoo lang, hindi naman na bago ito dahil kahit wala pang RH bill ay tinuturuan na ang mga mag-aaral ng tungkol sa reproductive system, pagtatalik, mga contraceptives at higit sa lahat eh mga tamang pag-uugali patugkol sa sex.

Ang dalawang probisyong ito ay parehong tinututulan ng simbahang katoliko at mga moralista na nagsasabing ito raw ang magpapalala sa nangyayaring paglaganap ng imoralidad sa bansa lalo na sa kabataan. Gaya ng sabi ni Fr. Joaquin Bernas sa isang artikulo niya sa isang pahayagan na ang panukalang batas tulad ng RH bill ay isang batas na maraming mukha... "They must realize that there are provisions in the bill which run counter to the moral beliefs of some. They cannot overlook the fact that moral rules of our society and much of our civil law are based on religious values. At the same time, however, we must also realize that in our religiously pluralist society we can differ in matters of morality, especially sexual morality. Neither, however, is the bill totally bad. There are provisions in the bill which seek to answer the crying needs of women and important needs of young people, especially among the poor."

Isa ito sa mga patunay na naghahari ang relihiyon sa bansang maraming katiwalian...tulad nga ng isa sa mga signages na binanggit ni Bob Ong sa kanyang ikalawang aklat... "WELCOME to the Philippines, the only Catholic country in Asia... (sa ibaba) BEWARE of Pickpockets"

Ilang religious groups na ang nililigawan ngayon ng mga pulitiko para sa mga "bulk votes" na kaya nilang ibigay sa mga kandidato... Parang bidding tuloy ang nangyayari sa mga boto ng mga miyembro ng mga relihiyong nasabi... Ang miyembro naman ay buong pusong sumusunod sa dikta sa kanilang mga balota... mga masusunuring alagad ng Panginoon...

Sa dalawang pagkakataong nabanggit eh napatunayan ang pagiging impluwensyado natin sa mga paniniwalang relihiyon sa puntong nawawala na ang linyang naghihiwalay sa pagitan ng simbahan at gobyerno... Naalala ko tuloy ang article 2 section 6 na nagsasabing "The separation of Church and State shall be inviolable." na maaaring ipakahulugan na ang simbahan ay hindi maaaring makialam sa mga usaping pampulitika at ang anumang batas ay hindi kailangang isaalang-alang ang mga pananaw ukol sa relihiyon at ang iba pang bagay na kaakibat nito kaya nagtatanong ako ngayon kung bakit pinapayagan ang pagdidikta/pag-eendorso ng kandidato? Dapat ba talagang sumunod ang tao sa mga diktang ito? Kung oo, bakit? Kung hindi, matatanggal ka ba sa grupo?

Ayokong kwestyunin ang mga patakaran at polisiyang ipinatutupad ng mga religious group pero sa pagkakataong ito, may mga paniniwala akong nais kong ibahagi. Ang boto ay isang karapatang ipinaglaban ng mga ninuno natin at walang kahit sinuman ang dapat mangialam sa karapatang ito maging ang mga pinuno ng mga religious groups dahil para sa akin, hindi na dapat ipasakop pa sa Diyos ang mga usaping pampulitika... ang bagay na ito ay sadyang makamundo.... Ikalawa, kung mabuti ang aral ng isang relihiyon, hindi mo na kailangan pang diktahan ang mga miyembro nito kung sino'ng dapat na iboto dahil dapat masusi at maiigi nilang nakikilatis ang mga ito, mula sa plataporma hanggang sa personalidad...

At sa RH bill...anu nga ba ang mas mahalaga? Ang moralidad o ang praktikalidad ng buhay? Bilang isang katoliko ay naiinis ako sa pagtutol ng simbahan sa nasabing panukala dahil wala akong nakikitang mali rito... Ano naman ngayon kung mabili ang condom sa sari-sari store o ang maging mas maalam ang mga kabataan sa sex? Hindi ko makita na kahalintulad ito ng pagiging imoral... kung ang iniisip ng simbahan eh ang paglaganap ng premarital/teenage sex pwes, dito na dapat pumasok ang simbahan kasama ng mga magulang na bantayan at gabayan ang kanilang mga supling... ito naman talaga ang role ng mga magulang at lalo na ang simbahan.. ang gabayan ang mga anak nila sa tamang daan... Sa issue ng contraception, hindi naman pagpatay ng tao ang paggamit ng mga contraceptives, hindi man nga ito ang natural na pamamaraan pero sa panahon ngayon eh kailangan nating piliin ang "lesser evil". Kung hindi handa ang mga magulang sa anak, magiging mahirap para sa kanila ang palakihin ito at hindi nila ito mapapalaki ng maayos at hindi ba mas malaking kasalanan ito kesa sa paggamit ng condom o pills? Abstain? Paano mo uutusan ang mag-asawa to abstain from sex? Parte iyon ng kanilang pagsasama... Inevitable kumbaga...

Hindi ko alam kung bakit may problema akong ganito ngayon.. siguro dahil relihiyoso si Juan... pero malayo sa pagiging banal.... o baka naman ipokrito lang si Juan, nagpapanggap na isang taong hindi siya... isang nasyong nanatili sa nakasanayan na kahit burahin ng taon eh nanatili pa rin sa anino ng kahapon....

Ngunit gaya ng kontrobersya ng Noli at Fili, lilipas din ang isyung ito sa pagitan ng relihiyon at pamahalaan ngunit may mga bagong susulpot na mas malalaking problema na susubok kung relihiyoso nga ba si Juan...


Ako si Billie...relihiyoso pero di banal tulad ng iba pang Juan... blogging

Prrrt....

"Play fair. Dont hurt anybody. Say sorry when you hurt somebody."
- Robert Fulghum

Habang papauwi kahapon ay isang grupo ng kabataan at isang ale ang nakapukaw ng pansin ko, nagpaplitan na sila ng singhal at ismid sa isa't isa. Ang dahilan: kaingayan ng mga estudaynte sa loob ng tren. Sino nga ba sa kanila ang mali? Meron nga bang tama? Pero bago ang desisyon eh ito ang kwento...

...."Nag-aaral ba kayo?!?! ang ingay-ingay ninyo kanina pa ah!", anas ng ale sa grupo ng mga estudyante. "Kung ayaw ninyo ng maingay magtaxi kayo! maingay talaga dito kasi public to!", baluktot na katwiran ng isa sa mga estudyante. "Public nga ito kaya dapat na wag kayong mag-ingay!". Tumahimik ang mga estudyante. "Napakaiingay akala mo walang pinag-aralan..", mahinang sabi ng ale. "Tama na ate, hindi na nga kami nagsasalita,e", depensa ng isa pang estudyante. "Hindi nga kayo nagsasalita pero 'yang mga mukha ninyo" (nagmemake face kasi ang mga estudyante) usal ng ale, "akala mo mga hindi nagsisipag-aral..." dagdag pa nito. "Tama na nga ate!", pakiusap ng isa sa mga estudyante na tila naghudyat ng ceasefire sa pagitan ng dalawang kampo. Makalampas ang dalawang istasyon ay bababa na ang ale ng tren at kung akala ninyong tapos na ang laban ay rumesbak pa ang di patatalong mga kabataan ng "Bye!!!", isang pang-uyam na paalam sa isang taong halos doble na ng kanilang edad at ang magiting na ginang ay balak pa sanang bumalik para sa rematch pero hindi niya na rin ginawa. Buti na lang. Ang ilan ay napailing sa nangyari. Maraming nangiti o di naman kaya'y natawa. Meron din namang nagsabi na mali ang mga estudyante dahil sobrang ingay nila at ang ilan naman ay nagsabi na walang karapatan ang ginang na suwayin ang mga bata...kung magkagayon sino sa kanila ang tama at sino ang mali?

============================================================================

I was in my first year highschool when I along with my friends got scolded by a college student for our ill manner inside a jeepney. We are riding a jeep then, though the travel time isn't that long we still got bored and decided to chit chat inside the jeepney and as young people, we often forget that we are inside a public transportation vehicle and that we should talk in the softest manner possible. We really didn't notice that we are talking too loud until a woman who's about to alight told us "Wala ba kayong mga etiketa? Nasa pampubliko kayong sasakyan kalakas-lakas ninyong magkwentuhan" and then she alighted. We didn't answer back neither we have the opportunity to engage in a "word war" with her. We got humiliated and as kids in their adolescent years, we will never let it pass as easy as that and we said "Ayaw niya pala ng maingay edi nagtaxi sana siya! Jeep 'to kahit walang mag-usap maingay pa rin" and everyone seconded the idea... We know we were at fault but we just have to fight back... for our pride...

=================================================================================

1) Mali ba ang mag-usap sa loob ng pampublikong sasakyan? Mali ba ang gawing kaiga-igaya ang iyong paglalakbay kasama ang mga kaibigan?
-Hindi. Hindi kung nasisiguro mong ikaw lang at ang mga kaibigan mo ang nakakarinig ng pinag-uusapan ninyo o di kaya'y kung marinig man ng iba eh hindi ito nagiging abala o perwisyo saiba pang pasahero. Walang problema sa pakikiagkwentuhan lalo na sa loob ng pampublikong sasakyan pero alam mo rin sana na hindi lahat ng tao eh interesado sa paboritong pagkain ng nanay mo, kung ilan ang buhok ng aso mo o kung nakipag-ano ka sa bago mong syota. Wala rin kaming pakialam sa kinain ninyo kanina at dahil sabay-sabay ninyo namang kinain iyan, siguro hindi niyo na dapat pagkuwentuhan iyon. Huwag ninyo rin sanang idahila ang "hindi lang naman kami ang nag-iingay,eh. Bakit sila hindi ninyo puntahan at pagsabihan" dahil gaya nga ng sabi mo eh kailangan pang puntahan 'yung iba na iyon at dahil kayo ang nasa malapit eh kayo ag pinakanakakaapekto sa taong pumupuna sa inyo... at por dios por santo! Hindi ninyo ba pwedeng ibaba 'yung mic ninyo habang nag-uusap para naman humina ng konti ang mga boses ninyo?!?! Hindi na kayo mukhang nag-uusap. para na kayong mga komentarista sa basketball game...

2) Masama bang magsaway ng mga taong maiingay sa pampublikong sasakyan?
-Hindi rin. PERO. Alam mo rin dapat ang tamang salitang gagamitin. LAhat ng tao eh dapat maging assertive, 'yung tipong 'pag ayaw mo sabihin mo at kung gusto mo hingin mo pero sa magandang pamamaraan na walang egotismo ng ibang tao na naaapakan o nasasaling dahil sa oras na lumampas ka sa linya ng pagiging assertive eh aggressive na ang tawag sa iyo... Agresibo at ang bawat agresibong galaw ay nakakakuha lamang ng isang agresibong reaksyon... at magreresulta lang ito sa isang umaatikabong bangayan... BOOM! Imes na ikaw ang makapagpatahimik eh ikaw pa ngayon ang naging sentro ng atensyon at nagmumukha ka ng tanga dahil wala na ang puntong itinataas mo kanina at ikaw na mismo ang lumabag sa batas na ikaw rin ang nagbaba... Kung gusto mong magsaway, sa magandang paraan parang "Can you PLEASE tone down your voices? Thank you". Be courteous. Be generous with kinder words. Hindi naman binibili 'yun eh.

==================================================================================

The problem with us Filipinos is that we have good intentions but we lack the right words, need proof? here are some which I found on this link http://www.symbianize.com/showthread.php?t=121134 :









SEE!??!

====================================================================================

Gaya nga ng sabi ng marami, ang isang bagay na tama ay nagiging mali pag mali ang paraan... Dapat sabay. Synchronised baga. Hindi pwedeng isa lang. Hindi effective. KAya sa susunod na mag-iingay ka siguraduhin mong wala ako... o 'yung aleng nang-away dun sa isang grupo ng estudyante... see you soon friends!

I am Billie.. blogging..

I'm perfect...Imperfect

While watching an early noontime show, I never thought that I would hear one of the most sensitive words I would hear in my lifetime and the line goes like... " Wala kang kapintasan, meron ka lang katangian". The gay comedianne referred to how the midget contestant viewed himself as having a disability yet trying to achieve something and at that point found the opportunity with dancing. The gay comedianne also related his feelings about his situation in the society as a gay. He stated that as a gay, everyday seems a battle and a never-ending challenge to prove himself.
But whether you're a midget, a gay or just like anyone of us, we are never free of people's ridicule and everyday seems to be a daily struggle to fit in...

=========================================================================

Habang naglalakad ako sa kahabaan ng Mendiola sa tapat ng San Beda, napansin ko ang isang babaeng walang kamay pero merong dalang mga libro at bakas sa kanya ang tiwala sa sarili na hindi makikita sa mga babaeng nakakasalubong niya na napapasulyap sa kanya at nag-iiwan ng mga tingin na mapang-uyam...dahil ba wala siyang kamay?!?! Siguro. Pero ano bang hindi niya kayang gawin maliban sa makipaghigh-five?!?! malamang kaya niyang magsulat dahil estudyante siya, marunong siyang magbasa dahil may dala siyang libro... at may manner siya dahil di niya inaway 'yung dalawang babaeng tumawa sa klagayan niya...

Hindi naman dapat maging big deal ang pagkakaroon ng kapansanan,eh minsan nga mas nagiging drive pa ito ng mga taong ito para maging mas mabuti at mas mahusay na tao. Tingnan natin si Stevie Wonder bulag pero magaling na musikero, si Helen Keller deaf, mute and blind pero magaling na writer at naging kilala sa kanyang positibong pananaw sa buhay, si Franklin Roosevelt a tatlong termino nagsilbi bilang pangulo ng Amerika pero nagkapolio at hindi nakakalakad at si Tom Cruise dyslexic pero magaling na artista kahit na di niya kayang basahin ang script...Ilan lang sila sa naging succesful na taong may natatanging trait na nangangahulugang hindi naman hadlang ang kapansanan sa pag-abot ng pangarap...

============================================================================

Let's go to the minor imperfections like scars, flat nose, or anything which may not fit in with the current standard of beauty.

We have all been a victim of such imperfections because no one is REALLY satisfied with the way he or she looks, one may feel a little too fat or a little too skinny, one's nose may be too flat or the mouth is relatively bigger than most of his friends, some girls may feel that their boobs are way smaller or to a few Filipinas bigger than most of her colleagues( good thing, men's tools are not publicly subjected to size comparisons )... whichever way, it's a dilemma a lot of people face nowadays. BUT WORRY NO MORE... because aesthetic medicine is here to stay and solve all your problems about these minor imperfections. You will be imperfect no more and this superficial beauty is achieved in no time but with a price tag which will just add to your "market value".

But with recent controversies like a breast cancer which was not detected due to a breast augmentation, infection due to butt augmentation and a bigger problem due to a penile enhancement/enlargement, is it really cool to undergo some aesthetics operation?!?!

===============================================================================

Hindi naman na dapat pinagtatalunan kung sino ang mas may kwenta at kung sino'ng wala... kung sinong mas mahalaga at kung sino'ng dapat itapon na lang... kung pwede ba talagang magkaroon ng silbi ang mga itinuring nating wala nang pakinabang at ang mga inaasahan natin ang siyang papalpak sa bandang huli...

Siguro nga mayroong mga kapintasan ang bawat tao at ang mga ito kasama ng mga strengths natin ang nagpapa-unique sa atin... it makes us feel human... kaya nga siguro nobody's perfect...kasi kung meron mang maging perfect ang unfair naman.. kung lahat naman perfect, malamang hindi rin natin malalaman...pero kahit anu pa tayo at anumang itsura natin, planado daw ito... planado Niya raw ito... kung plano niyang magparetoke ka... 'yon ang hindi ko alam...

Wala namang mali kung gusto mong burahin ang imperfections mo sa mukha, katawan at lalo na sa ugali... kung paano mo makukuha ang pagbabagong iyon eh ang mas mahalaga...

Kung wala kaya akong kamay, nakapagblog pa rin kaya ako?!?! At kung bulag ka, matuto ka kayang gumamit ng computer?!?!?

Ako si Billie.... blogging...

One Day Added

photo credits: southdakotapolitics.blogs.com/south_dakota_politics

Isn't it wonderful if one day comes that we do not have to bother about degenerative diseases and incurable ones like cancer, diabetes or even an amputated arm? Wouldn't it be nice if one day comes that all of our pains will be lost and old age will never be a part of human's vocabulary because looking young and feeling young is very much available? But dreadful as it is amazing that the rich and famous wouldn't have to bother about death... These are some of the claimed advantages humans will experience when the intensive research about stem cell regeneration is done.

But like any other medical or technological advancements, conservatives are questioning its morality because (1) it's similar to cloning and the more controversial (2) the use of embryonic stem cell.
==============================================================================

Itinuturing na isa sa pinakamalaking medical breakthrough ang pagkatuklas sa stem cell na mayroong tatlong maaaring pagkunan; ang una ay ang adult stem cell na ang pinagkunan ay ang mismong gagamit nito na magpapababa ng tsansa na ireject ng katawan ang stem cell. Kadalasang natatagpuan ang adult stem cell sa iilang tissues tulad ng sa likod ng tainga, bone marrow at ilan pa na magpasahanggang ngayon ay tinutuklas pa. Ang ikalawa ay ang umbilical cord blood kung saan ineextract ang stem cell sa bagong putol na umbilical cord ng sanggol at ang huli ay ang embryonic stem cell na kung saan ay nangangailangang sa isang embryo kunin ang stem cell na sinasabing pinakamabisa sa lahat ng mapagkukunan ng stem cell ngunit pinakalabag di umano sa moralidad na pinaaandar ng mga tao dahil sa pagkuha ng stem cell sa isang embryo ay nangangailangang mawala na rin ang nasabing embryo. Bagaman sinasabi ng mga eksperto na nag-aaral ukol sa stem cell regeneration na ang mga ito ay wala pang human features ay nananatiling tutol ang mga moralista at sinasabing maihahalintulad ito sa "murder" lalo pa't ang bisa nito sa paggamot ng mga karamdaman ay hindi pa napatutunayan.

=================================================================================

You may be asking now, why use embryonic stem cells if there are stem cells found in an adult's body as well as in an umbilical cord's blood? Well, according to studies, the adult stem cell is the least potent and in fact, the mices which were used in the experiment to cure Parkinson's disease incurred bain tumors later on and said that it is caused by the stem cell placed on them. On the other hand, the umbilical cord blood has a limited stock and has a higher chance of rejection in the body if transferred to a person who has very little or no blood relation whereas the embryonic stem cells are very much available with the use of invitro fertilization and is claimed to have the highest rate of potency. The researchers also said that no embryos are to be made for the sake of research.

==================================================================================

Ano nga ba ang bottom line nito?!?

Sino ba ang mas mahalaga: yung buhay na o 'yung mabubuhay pa lang? Yung humihinga o 'yung hinihintay pa lang na ipanganak?

Paano kung ang buhay ng sampung katao ay nakasalalay sa stem cell ng isang embryo, sino'ng pipiliin mong buhayin?

Kung sa mga susunod na panahon ay makagawa na ng desisyon ukol rito at magwagi ang agham laban sa adhika ng mga taong mataas ang moralidad, malamang mayroon na tayong makikitang 70 years old na matanda pero "chick' pa rin ang tawag o di naman kaya'y nadapuan na ng halos lahat ng uri ng cancer pero staying alive pa rin at malamang rin na maraming anghel ang mapapaaga ang destinasyon sa langit...

Ang galing ng stem cell... eternally regenerating.. kung lahat ng cells eh ganito, wala na tayong pangangailangan sa mga bagong tao... wala na ring trabaho si Belo o Calayan... kung lahat ng cells eh ganito, malamang hanggang ngayon ay buhay pa si Hitler o di naman kaya'y buhay pa si Tita Cory... Kung ganito lang ang lahat ng cells, wala nang relihiyon dahil bihira na ang taong mamamatay at wala na tayong kailangan sa kanya dahil aminin man natin o hindi, pwesto sa langit o di naman kaya'y malakas na kalusugan ang hiling natin sa Kanya palagi.... Kung lahat sana ng cells ay stem cells... wag na lang sana...

===================================================================================

After some years, we will be seeing the end-product of the stem cell research and may it bring more positive results than negative... Long live the Earth and the human race! I am Billie... blogging.